मराठी कविता :मी तर ओढ्लाच गेलो… मी तर ओढ्लाच गेलो…. प्रेमाच्या, जोमाच्या पाशात अविरत वेढलाच गेलो… मी तर ओढ्लाच गेलो….   कधी सुखाच्या झगमगीत दोऱ्यानी, तर कधी अध:पतनाच्या जोरानी.. कधी लहान तर कधी थोरांनी अविरत वेढलाच गेलो….. मी तर ओढ्लाच गेलो….   … Continue reading →

एक अचानक सुचलेली मराठी कविता …..   कमळाचे हे दव बिंदू असतीलही त्याचे अश्रू….. काटेरी दु:खाची रुपेरी किनार लक्ष वेधते साऱ्यांचे. फुलांना डोलाविण्याचे साऱ्यांना कृत्य दिसते वाऱ्याचे बाम्बुबनातील हुंकार हेच वाऱ्याचे अश्रू अन् कमळाचे हे दव बिंदू असतीलही त्याचे अश्रू…. … Continue reading →

ही स्पंदने कोणाची? थोडी ओळखीची… डूबलो हिच्या नादात, ही मंद धून  कोणाची? शोध घेता घेता, तो लागताच हाती, होते शांत जाणीव- ही तर सावलीच त्याची… एका शांत तळ्यात होती त्याचीच मूर्ती…. एक तरंग अशांतीची, साऱ्या मुर्त्या विरती…. या इथे या … Continue reading →